Een Willie Wortel was hij in zijn werkzame leven, vertelt Wim. “Ik heb jaren in de technische dienst gewerkt bij machinefabrieken in de houtbewerkings- en kunststofindustrie. Later ging ik naar research & development. Dat heb ik altijd met veel plezier gedaan. Ik heb daarvoor heel veel gereisd en vele uren in vliegtuigen doorgebracht, onder andere naar Korea.” Grote kans dat Wim nog iets heeft bijgedragen aan jouw LG-telefoon of tv, want in Korea heeft hij ook meegewerkt aan het opzetten van een fabriek voor hout-kunststofcomposieten.
Bij de Stadswerkplaats is Wim zowel bestuurslid als Hoofd Onderhoud, hij coördineert de werkzaamheden die in het gebouw gedaan moeten worden. En hij begeleidt 1-op-1 mensen die willen leren lassen. Wat hij zelf het leukst vindt om te doen? “Iets creëren, van niets iets maken,” zijn ogen beginnen te glimmen, “wat heb ik liggen? Wat kan ik daarvan maken? Bijvoorbeeld een lamp van een paar stukken kachelpijp.” Van een oud motorblok van een bromfiets maakte hij 35 jaar geleden al een gemotoriseerd stepje – een Segway voordat het bestond. Hij werkt graag met glas-in-lood en brengt ook menig uurtje door in zijn grote tuin. Onlangs heeft hij zijn badkamer helemaal verbouwd, alles zelf gedaan – tegelen kon hij nog niet, maar na een uurtje meekijken met een tegelzetter, wist hij genoeg. “Tja,” hij zegt het bijna verontschuldigend, ”ik ben een man met gouden handjes.”